Гродненская афиша

 Зазірнуўшы на хвілінку ў музей гісторыі Гарадніцы, майце ў запасе гадзіну. Там адкрылася вельмі цудоўная выстаўка, якая зацікавіць і ўразіць наведвальніка любога ўзросту.

Цацкі з гліны, саломы, лазы, тканіны, дрэва, цеста, якімі цешылі сябе нашы продкі, – усяго каля 150 экспанатаў – упрыгожылі ўтульную залу музея. Удзельнічаюць у экcпазіцыі народныя майстры і вучні-кружкоўцы цэнтра пазашкольнай работы “Прамень” і абласнога Палаца творчасці дзяцей і моладзі. А самыя незвычайныя экспанаты пад шклом узяты з фондаў Гродзенскага гісторыка-археалагічнага музея, філіялам якога з’яўляецца музей гісторыі Гарадніцы.

– Беларуская народная цацка мае шматвяковую гісторыю. Спачатку цацка выконвала ахоўную ролю, фігуркі жывёл і людзей надзялілі магічнымі якасцямі, спадзяючыся на іх дапамогу. Забаўляльная функцыя ў цацак з’явілася пазней, – распавядае загадчыца аддзела народнай творчасці Святлана Чушынская –  Нашы продкі лічылі, што калі лепіш з гліны выяву жанчыны, то хутка чакай павелічэння сям’і, жывёлу – прыплоду ў гаспадарцы, птушку – здзяйснення жадання. Цацкі-бразготкі і свістулькі, верылі прашчуры, адганяюць злых духаў.

Лялька-дзесяціручка дапамагала гаспадыні, якая вельмі шмат працавала, спраўляцца з хатнімі абавязкамі. А чым даўжэйшая каса была ў саламянай прыгажуні, тым шчаслівейшы лёс  павінен быў напаткаць яе ўладальніцу. Словам, у старажытнай цацкі сімвалічнай была кожная дэталь.

Нашы сучасніцы, таленавітыя творчыя гродзенскія майстрыхі, пастараліся захаваць у сваіх аўтарскіх працах народныя традыцыі. Тым не менш кожная цацка мае свае непаўторныя рысы. З замілаваннем углядаешся ў вочкі анёлаў Ірыны Булаевай, спрабуеш зразумець сімвалы на вырабах з гліны Святланы Круглаполавай, усміхаешся з пацешлівых керамічных герояў Тамары Шубінай. А каля сімпатычнага сямейства Ларысы Дунаевай і ўвогуле ўкленчваеш, жадаючы дакрануцца да кожнай лялькі кампазіцыі “Кола жыцця”. Так, зробленае з любоўю заўсёды выклікае ў чалавека самыя прыемныя эмоцыі, а здараецца, і пабуджае тварыць.

//”Гродзенская праўда“